Όπως και οι στοιχηματζήδες το είχαν προβλέψει, ο Πρωταθλητής επέστρεψε στον δεύτερο γύρο του Athens Diplomacy League και επέβαλε τον νόμο του!
Ήταν ένα GameDay διαφορετικό από τα άλλα.
Το μεγαλύτερο άγχος ενός οργανωτή Face-to-Face Diplomacy, είναι το τι θα γίνει αν δεν είμαστε ακριβώς 7 ή 14 ή έστω 13 παίκτες παρόντες. Εντελώς παράδοξα από στατιστικής άποψης, δεν είχαμε αντιμετωπίσει τέτοιο πρόβλημα εδώ και 15 μήνες, αλλά έμελλε ο κουτσο-Φλέβαρος να είναι ο μήνας που θα έχουμε κουτσο-σύνθεση.
Εν μέσω κινητοποιήσεων στο κέντρο των Αθηνών, και με το Crystal Lotus επίσημα κλειστό (αλλά ευτυχώς μας δέχτηκε), 10 διπλωμάτες έδωσαν το παρών.
Κάθε πρόβλημα είναι και μία ευκαιρία όμως και έτσι Νίκος, Κώστας και Σπύρος *προθυμοποιήθηκαν* να κάνουν sit-out όπως λέγεται, πήραν από 3 πόντους ο καθένας (νέος κανόνας που ενεργοποιήθηκε μιας και πρώτη φορά είχαμε τόσους παίκτες να κάθονται έξω), και, συμφώνησαν, να παίξουν μια παρτίδα *Escalation Diplomacy*, που πολύν καιρό τώρα το σχεδιάζαμε, αλλά ποτέ δεν χρειάστηκε (περισσότερα παρακάτω).
Στο κυρίως board που ονομάστηκε “Υδρα”, η μοιρασιά έγινε με Paris Method(!):
Εκτός από τον Αλέξη, και άλλα βαριά ονόματα επέστρεψαν μετά από απουσία την προηγούμενη αγωνιστική (Χάρης, Δημήτρης, Γιώργος και ο Βαγγέλης που ήρθε από τη Λάρισα να παίξει!). Ένα πολύ απαιτητικό board με πολύ έμπειρους παίκτες!
Το παιχνίδι ξεκίνησε με την Ρωσία να βρίσκεται από νωρίς σε δύσκολη θέση και να μην παίρνει κανένα build το 1901, την Γερμανία να πείθει τους Δυτικούς να πάρει το Βέλγιο ως πληρωμή για το bounce στην Σουηδία, την Τουρκία από νωρίς στο Αιγαίο και την Αγγλία στο Barents Sea!
Το 1902 συμβαίνουν πράγματα που ούτε αυτοί που τα έκαναν δεν μπορούν να τα εξηγήσουν, όπως η εγκατάλειψη του StP από την Αγγλία!
Η Ιταλία πιέζει την Γαλλία ενώ η Τουρκία παίρνει την Ελλάδα! Η Γερμανία βοηθά την Ρωσία, “κρεμόντας” τους άλλους δυτικούς συμμάχους του Western Triple
1903, και η Αγγλία κατεβάζει στόλο στη BAL και μετά στη Lvn ενώ Ρωσία, Γερμανία και Τουρκία συντονισμένα ξεκληρίζουν την άμοιρη Αυστρία
Είναι τραγικό το stab της Τουρκίας στην Αυστρία, καθώς στους δύο προηγούμενους γύρους η Αυστρία είχε συμφωνήσει να δώσει 2 φορές *διπλό* support στην Τουρκία και η Τουρκία τελικά δεν έκανε ποτέ την συμφωνημένη κίνηση!
Γαλλία και Ιταλία δεν παίρνουν το memo του RGT και συνεχίζουν τον σπαραγμό ενώ η Γερμανία μπαίνει στο Παρίσι και η Τουρκία στο Ιόνιο και την Απουλία. Δύσκολα τα πράγματα
Το 1905, η Τουρκία βάζει την Γαλλία στην Βενετία την Άνοιξη μόνο για να την βγάλει το Φθινόπωρο, η Αυστρία πεθαίνει, η Γερμανία αλωνίζει στην Γαλλία, η Αγγλία χάνει την Βόρεια Θάλασσα και μαζί κάθε ελπίδα καθώς η Γερμανορωσική συμμαχία είναι “ατσάλι”. Η Γαλλία ξασπάει στην Ιταλία παίρνοντας την Τυνησία και ρεφάρει την απώλεια της Bre.
και έτσι φτάνουμε στο end game, με τις Τουρκία, Γερμανία, Ρωσία να κάνουν race στην τελική ευθεία, την Αγγλία και την Ιταλία να γίνονται eliminated στον τελευταίο γύρο και από την ισοβαθμία με 11 κέντρα στην κορυφή, νικητής να αναδεικνύεται ο Αλέξης και η Γερμανία μιας και πρώτη έφτασε στη μεγέθυνση με δεύτερο το Γιώργο και τη Ρωσία:
Η τελική ποντοδοσία και η εξέλιξη σχηματικά:
Η κατάταξη στο πρωτάθλημα διαμορφώνεται ως εξής:
Στο διπλανό τραπέζι, οι “τεμπέληδες” (όπως ονομάζονται στην πρέφα αυτοί που δεν παίζουν στον γύρο), έστησαν ένα παιχνίδι Escalation Diplomacy
Είναι ένα variant το οποίο επινόησε ο Edi Birsan, ο οποίος εδώ εξηγεί ότι αναγκάστηκε να το επινοήσει γιατί ως έφηβος ήθελε να παίζει αλλά είχε μόνο το γειτονόπουλό του για συμπαίκτη
Escalation μπορούν να παίξουν από 2 ως 7 ή ακόμα και 8 ή και 9 παίκτες! Στην Escalation φάση, ο κάθε παίκτης τοποθετεί ένα στρατό ή στόλο όπου επιθυμεί στον χάρτη, και ακολουθούν οι υπόλοιποι σε κυκλική σειρά μέχρι να τοποθετήσουν όσα κομμάτια τους αναλογούν (ανάλογα με το πόσοι παίζουν)
Δεν δεσμεύονται σχετικά με το που θα τοποθετήσουν, μπορεί να είναι supply center ή όχι, ή ακόμα μπορεί να είναι και σε θαλάσσια περιοχή.
Όταν τοποθετήσουν όλα τα κομμάτια παίζουν την άνοιξη και το φθινόπωρο του 1901 και όσα supply centers τους ανήκουν τον χειμώνα του 1901 τους ανηκουν. Από αυτά ο καθένας διαλέγει 3 κέντρα για να είναι τα “home centers” του στα οποία θα μπορεί στο εξής να χτίζει μονάδες. Αυτά μπορεί να είναι διεσπαρμένα στον χάρτη δεν απαιτείται να είναι γειτονικά.
Στη συνέχει το παιχνίδι παίζεται σαν κανονικό παιχνίδι Diplomacy. Ο σχεδιαστής του συνιστά αν οι παίκτες είναι 4 ή λιγότεροι να μην υπάρχουν μυστικές διαπραγματεύσεις – οι συζητήσεις γίνονται πάνω στο τραπέζι (“Wilson Diplomacy”!)
Αυτό είναι.
Μαύρα (Germany): Νίκος
Πράσινα (Italy): Σπύρος
Κίτρινα (Turkey): Κώστας
To backstabbr δεν είναι σχεδιασμένο για Escalation, αλλά με κάποια tricks στο Sandbox καταφέραμε να απεικονίσουμε όλη την παρτίδα. Παρακάτω το “Escalation” phase, όπου έχει ενδιαφέρον πως ο καθένας αντιδρά στα deployments του άλλου. Είπαμε η σειρά τοποθέτησης είναι μαύρα-πράσινα-κίτρινα:
Μόλις ολοκληρώθηκε η “Escalation” phase, συζητήσαμε όμορφα και ωραία πως το βλέπει ο καθένας, τι προσφέρει στον άλλο για συνεργασία, ποια είναι η καλύτερη στρατηγική (για τους άλλους), γράφτηκαν οι εντολές, και άρχισε η μάχη!
Τέλος φθινοπώρου, τα κέντρα “χρωματίζονται”, και οι Μαύροι και οι Πράσινοι έχουν από ένα disband, γιατί τα κέντρα που τελικά βρέθηκαν να κατέχουν είναι 7 και οι μονάδες τους 8:
Είναι το σημείο στο οποίο επιλέχθηκαν τα home centers, κρυφά, στο χαρτί:
Black:Spa ,Edi ,Bel
Green: Con, Vie, Tri
Yellow: Den, Kie, Ber
Από κει και πέρα, είναι κανονικό Diplomacy, αλλά χωρίς μυστικές διαπραγματεύσεις. Έχει περισσότερο την αίσθηση του επιτραπέζιου. Με 4 παίκτες, projector, τζάκι και ουίσκι θα έχει άλλη χάρη 🙂
Τελειώσαμε στο 1907 με τους μαύρους και κίτρινους να αναγνωρίζουν ότι δεν μπορούν να αποτρέψουν το σόλο των πράσινων
Είναι πολύ ωραίο που έχουμε αυτή την επιλογή για όταν δεν θα συμπληρώνουμε. Και άλλοι παίκτες εξέφρασαν ενδιαφέρον να παίξουν. Αποτέλεσμα: πολύ λιγότερο άγχος για τον Tournament Director 🙂
Όλες οι φώτο από το GameDay Φεβρουαρίου, εδώ:
